شبِ نیامدنت

تو را به شعر...به شبنم...ستاره...اما نه

تو را به واژه... غزل... استعاره...اما نه

تو را کنار خودم پا به پای خاطره ها

نشسته ام بِنِویسم دوباره اما نه

از آسمان نگاهم ستاره می چیدی

به روی بالِ فرشته سواره اما نه

به نیّت تو گرفتم اگرچه خیر...ولی

شبِ نیامدنت استخاره.... اما نه!!!

شبِ نیامدنت کوچه ها نشان دادند

مرا به رهگذران با اشاره....اما نه

دو بیت مانده به آخر به بوسه میخوانم

ز چارچوبِ لبت چارپاره اما نه

نشسته بعدِ تو مردِ سیاه پوشِ غزل

به سوگوار ترین یادواره اما نه

تو نیمه راه شدی و مرا رها کردی

به دست سردِ غزل نیمه کاره اما...........نه

#ظهیر_مومنی